HOW TO FIND SALVATION

Salvation seems to be a hidden treasure to those who have not found it, nevertheless we have found that no one will fail to find it if diligent search is made according to the light of the Holy Bible!

How to find Salvation is like searching the precious metals that are hidden away in the earth; in order to be successful in obtaining them, there must be some knowledge of the location and whereabouts of the metal, then a calculation made as to the cost and expenses, and a full knowledge with the best methods by which to proceed. In the mining business there are many things to get ready before the real digging starts. It is just so with the work of salvation; it is necessary first to find out its direct cost, then carefully consider the matter as to whether or not you are willing and determined to meet the conditions offered, upon which it can be had, and there will be no failure.

It is God who owns the mine of Salvation, and He has sent out an invitation. To everyone to come out and search out the riches. “Whosoever will may come”, and “they that seek shall find”. God will help each one to find the treasures. He has given the New Testament which tells all about how to find this great treasure of Salvation.

The greatest of wealth cannot be found without digging and searching for it. If you do this Salvation is yours. This is how to find Salvation! May God bless you! Amen!

ANG PANTUBOS

Isa sa mga dakilang doktrina at katotohanan sa Biblia ay ang doktrina ng "Pantubos". Minsan lamang matatagpuan ang salitang "Pantubos" sa bagong tipan. Ito ay nasa aklat ng mga taga Roma 5:11. Ano ang kahulugan ng salitang "Pantubos"? Ito ay ang pampalubag loob na inihandog sa banal na katarungan sa pamamagitan ng kamatayan ni Cristo para sa mga kasalanan ng sanglibutan. Sa bisa nito, lahat ng mga tunay na nagsisi at sumampalataya kay Cristo ay personal na pinagkaisa sa Dios, pinalaya sa kabayaran ng kaniyang sala, at naging tagpagmana ng buhay na walang hanggan".

Ang buhay, dugo, pagdurusa at kamatayan ni Cristo na inihandog ay upang tugunin ang banal na katarungan ng Dios na hindi maaaring gawin ng tao sapagkat pagbabayaran niya ito sa walang hanggang kaparusahan sa impierno. Ito ang pantubos ni Cristo na ginawa. Dahil sa kasalanan na ginawa ng tao, naipagbili niya ang kaniyang sarili sa kasalanan. Dahil dito, Siya'y naging alipin ng kasalanan (Juan 8:34).

PAGSISISI

Pagsisisi ang unang ipinangaral ng Panginoong Jesus sa mga tao sa pasimula ng kanyang ministerio dito sa lupa. Kung mayroon anomang panulukang bato ng kaligtasan ito'y ang pagsisisi. Ang kondisyon para maligtas ang tao ay pananampalataya. Ang kondisyon upang makapanampalataya ay ang pagsisisi. Kaya napakahalaga ng pagsisisi upang maligtas ang tao. Sapagkat ang kahulugan ng kaligtasan ay pagkalaya o maalis sa kasalanan. Kaya kailangan magsisisi ang tao upang siya'y maalis sa kasalanan. Ang pagsisisi ay ipinaguutos ng Dios (Gawa 17:30; 3:17; Isa. 55:7).

Ano ang kahulugan ng pagsisisi? Ito ay yaong "pagtalikod sa kasamaan pagkatapos ng pagdama sa sala(guilt), kalumbayan sa kasalanan, pagkamuhi dito, at ang taos-pusong pagnanais na lisanin ito". Sa banal na kasulatan ito'y nangangahulugang, "pagbabago ng kaisipan". Kaya pag nagsisi ang tao lubusan niyang iiwanan o tatalikuran ang mga kasalanan niyang ginagawa.

Ang pagsisi ay isang poot para sa mga minsan nating minahal. Isang lubusang lubusang pagtanggi sa isang kamay na bakal na pamumuno ng diablo. Ito'y pagtanggi na magpatuloy sa ilalim na pasakop ni satanas. Kaya sa isang nagsisi nawasak na ang gawa ng diablo sa kanyang buhay. Kaya ang isang nagsisi ay hindi na gumagawa ng kasalanan (1 Juan 3:8).

Ang kobiksiyon sa kasalanan ay kailangan upang makagpagsisi. Ito ay gawa ng Espiritu Santo sa puso ng tao. Hindi ito pagsisi datapuwat ito'y gabay patungo sa pagsisisi. Kailangan ng kalumbayan mula sa Dios (Godly sorrow) upang lubusang makapagsisi ang tao sa kanyang kasalanan (2 Cor. 7:10). Kalakip ng pagsisi ay pagpapahayag ng kasalanan (1 Juan 1:9), at pagnanais na isauli o isaayos ang mga maling nagawa sa Dios at sa kapwa. Sa pagpapahayag tanggapin ng isang tao na siya'y may sala (guilt). Sa Diyos natin ipahayag ang ating mga kasalanan. Tulad ng isang publikano, dahil sa kalumbayang mula sa Dios, sinabi nya, "Dios, Ikaw ay mahabag sa akin, na isang makasalanan(Lucas 18:13). Tulad din ng alibughang anak, nanalangin siya ng, "Ama, nagkasala ako laban sa langit at sa iyong paningin (Lucas 15:12).

Kaya kailangan ng lubusang pgsisisi at taos pusong pagtalikod sa mga kasalanan upang ang tao ay makapanampalataya na siya'y napatawad ng Dios. Ito ang pananampalatayng nagliligtas na siang kondisyon upang ang tao maligtas sa kasalanan.

ANG KALIGTASAN

Ang kaligtasan ay pinakadakilang paksa na salaysay ng Ebangelio, na siyang pinakamahalagang mensahe na ibinigay sa mga tao. Hinulaan ni Isaias na darating and Mesias at ililigtas ang kaniyang bayan, (Isa.35:4). Sinabi ng anghel kay Jose sa panaginip na si Maria na kaniyang asawa ay manganganak ng isang lalake at panganganlang Jesus, sapagakat ililigtas Niya ang kaniyang bayan mula sa kasalanan, (Mt. 1:21). Sinabi rin ni Jesus na Siya'y naparito upang iligtas ang nawala,(Lucas 19:10). Kaya't ang kaligtasan ay posible sa lahat.

Ano ang kahulugan ng Kaligtasan? Ang literal na kahulugan ng kaligtasan ay "pagkalaya" at sa kaniyang kahulugang espiritual ay "pagkalaya mula sa kasalanan", (Mat. 1:21; I Juan 3:5; Gal. 1:4). Handa ang Dios na isagawa ang "pagkalaya" mula sa kasalanan sa sinomang tao, (I Juan 1:9,7; Apoc 1:5). Hangga't hindi pa napalaya sa kasalanan ang sinoman, hindi pa siya masasabing ligtas na. Maraming umaangkin na sila'y kristiano datapuwa't hindi pa nila karanasan ang pagkalaya sa kasalanan. Patuloy pa rin silang nagkakasala araw-araw sa kanilang buhay. Sila raw ay "naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya" o sila'y "mga makasalanan na naligtas sa pamamagitan ng biyaya". Kaya ang taong naligtas na sa kasalanan ay di na gumagawa ng kasalanan, (I Juan 3:8-10). Ang layunin ng inyong pananampalataya ay ang pagkaligtas ng inyong mga kaluluwa, (I Ped. 1:9). Sapagkat ang kaluluwa ang nagkakasala, (Eze. 18:4). Kaya kailangan maligtas ang kaluluwa sa pagkakasala. Walang kabuluhan ang relihiyon hangga't ang sinoman ay hindi nagkaroon ng tunay na karanasan sa kaniyang kaluluwa, (Felimon 6). Ang kaligtasan ay nagbubunga ng banal at matuwid na buhay sa kasalukuyang sanglibutan ito, (Tito 2:11-14). Kaya ang taong naligtas sa kasalanan ay hindi gumagawa ng kasalanan kundi nabubuhay na siya ng matuwid at banal sa sanglibutan ito.